تازيان كه چون پستان زن برجسته شود گويند : « كعبت المرأة » . هم بدين‌سبب برجستگى روى پارا « كعب » ناميده‌اند . سرپرستى كعبه پس از ابراهيم عليه السّلام با جرهم و عماليق بود تا هنگامى كه آنان منقرض شدند ، آن‌سان كه عامر بن حارث سروده‌اى دربارهء آنان گفت : گويا كه ميان حجون و صفا هيچ هماوايى نيست و هيچ همدمى در مكه شب‌نشينى نكرده است . آرى ، ما ساكنان آن سرزمين بوديم و چرخش روزگار و بخت برگشته ما را به نيستى كشاند « 1 » . قريش كه پس از يك دوره كاستى ، رو به فزونى نهاده و به دنبال روزگار زبونى ، به سرافرازى رسيدند و توانستند به حرم چيرگى يابند ، جايگزين آن تباه گشتگان شدند تا پايه‌هاى ظهور آن نبوت را كه خدا در ميان ايشان آشكار مىكند بنياد نهند . نخستين كس از قرشيان كه پس از ابراهيم عليه السّلام خانه را از نو بنياد كرد قصى بن كلاب بود . او براى اين خانه سقفى از چوب درخت فردار و شاخ خرما فراهم ساخت . اعشى در اين‌باره گويد : به جامه‌هاى راهب شام و آن خانه كه قصى نياى او و پسر جرهم بنا نهاد سوگند ياد مىكنم كه اگر آتش دشمن ميان ما شعله برافروزد او بر پشت اسبى چابك خواهد نشست و از ميان ما خواهد رفت « 2 » . بعدها قريش اين خانه را بازسازى كرد ، در روزگارى كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله بيست و پنج سال داشت و خود شاهد بناى آن بود . تا آن زمان در كعبه هم سطح زمين قرار داشت . اما در اين بازسازى ، ابو حذيفة بن مغيره گفت : اى مردم درگاه كعبه را بالاتر بريد تا جز به تسليم بدان در نيايند ؛ چه ، در اين صورت هيچ‌كس جز آن‌كه شما خواسته‌ايد به خانه در نخواهد آمد و اگر كسىكه خوش نداريد چنين آهنگى داشت او را به سنگ مىزنيد تا فرو افتد و اين كيفر

--> ( 1 ) - ابياتى است از بحر عروضى طويل : كأن لم يكن بين الحجون الى الصفا * انيس و لم يسمر بمكة سامر بلى نحن كنا اهلها فأبادنا * صروف الليالى و الجدود العواثر ابيات را بنگريد در : طبرى ، تاريخ الامم و الملوك ، ج 1 ، ص 524 ؛ ابن هشام ، السيرة النبوية ، ج 1 ، ص 244 ؛ فاكهى ، اخبار مكه ، ج 4 ، ص 143 و 158 و ج 5 ، ص 144 - م . ( 2 ) . ابياتى است از بحر طويل : حلفت بثوبى راهب الشام و التى * بناها قصى جده و ابن جرهم لئن شب نيران العداوة بيننا * ليرتحلن منى على ظهر شيهم